Wat kan ik voor u doen? Dat hoor je als je binnenloopt bij de kapper, de apotheker, de bank. Vroeger ook bij de kleine winkeltjes waarin nog iemand achter de toonbank stond. Je kon dan zeggen: Een pond suiker alstublieft. En nu: Wij zijn op zoek naar een betaalbare hypotheek. Maar hoe zit dat in de kerk? Wat kunnen wij voor u doen? Natuurlijk willen we u helpen als u hulp nodig hebt.  Op allerlei gebied. Maar dat is niet hét kenmerk van de kerk. Als u een klusser nodig hebt denkt u vast niet als eerste aan de kerk.  Misschien wel als u nadenkt over uw leven. Wat doet het ertoe, waarom bestaat alles, waarom ben ik er. U hoeft helemaal niet diep in de ellende te zitten om deze vragen te stellen. Veel mensen krijgen deze vragen juist als alles wel aardig goed gaat. Mooi huis, leuk gezin, goede baan, fijne vakanties...en dan? Waarom, wat doet het ertoe? Wij hebben een antwoord gevonden. We zijn er eerlijk over.

Vandaag is het Pasen! De Heer is waarlijk (echt waar!!) opgestaan. Het graf was leeg. De dood is overwonnen. Maar wat betékent dat nu allemaal. Waarom sterven we nog steeds. Waarom liggen de andere graven nog vol? Waarom is er nog steeds zoveel pijn en verdriet op deze wereld. Christus is opgestaan als éérsteling.  Er volgen er meer. Niet nu, straks. Nu leven wij in een wereld voor verwachting, vol hoop. Christenen zijn mensen in verwachting. Zij voelen het nieuwe leven al. Ze weten zéker dat het komt. Zij kunnen bijna niet meer wachten en hebben het gevoel vér over tijd te zijn. Maar Christenen weten ook dat de juiste tijd wordt bepaald door God. Het loopt Hem niet uit de hand. En Hij zal RECHT spreken over de hele aarde. Geen internationaal strafhof meer nodig. Geen corruptie meer mogelijk. De rechte rvan hemel en aarde doet recht aan weduwen en verdrukten, aan vervolgden en mensen die lijden. Ik kan bijna niet meer wachten!

Laat je niet voor de gek houden door mijn gezichtsuitdrukking.
Want ik heb wel duizend maskers, en geen ervan is mijn echte ik.
Laat je niet voor de gek houden: laat je in Gods naam niet voor de gek houden.

Ik geef je de indruk dat ik me veilig voel, dat ik vol vertrouwen ben
en dat ik rustig mijn spel speel, dat ik niemand nodig heb.
Maar geloof me niet.
Daaronder ligt mijn echte ik, vol verwarring, angst en eenzaamheid.
Daarom creëer ik een masker waarachter ik me verstop,
om me te beschermen tegen die begrijpende blik
Maar juist die blik is mijn redding

Als die tenminste gevolgd wordt door aanvaarding, als die wordt gevolgd door liefde.
Dat is het enige dat mij kan bevrijden van mijn eigengebouwde gevangenismuren.
Ik ben bang dat ik diep vanbinnen niets ben,
dat ik gewoon niet goed genoeg ben,
en dat jij dat zult zien en me zult verwerpen.

Ik draai mijn hand niet om voor een vijfgangendiner, maar een eitje pocheren krijg ik nauwelijks voor elkaar. Bevallen doe ik zonder moeite, maar ik ben doodsbang voor de tandarts. Ik kan weken achter elkaar knetterhard werken, maar de discipline voor een dagelijks rondje hardlopen kan ik domweg niet opbrengen.
 
In mijn ‘profiel’ op Manna Vandaag, waar ik soms ook wat voor schrijf, staat dat ik verslag doe van de kleine dingen van het leven, maar eerlijk gezegd merk ik – gek genoeg – dat ik juist die kleine dingen het lastigst vind. Crisis vraagt om actie, uitzonderlijke prestaties zie je tenminste. Maar wat moet je aan met gewone, dagelijkse sleur? En dan heb ik het alleen nog maar over menselijke dingen. Wat moet je als je geestelijke leven een sleur geworden is?